Konstrukcijska gramatika kao rješenje za jezičku periferiju

Zineta Lagumdžija

Апстракт


Paralelno s nastankom novih jezičkih struktura razvijaju se i novi modeli opisa jezika. Jedan od najatraktivnijih teoretskih modela opisa jezika u posljednjih nekoliko decenija jeste konstrukcijska gramatika. Konstrukcijska gramatika nije jedinstvena teorija, već predstavlja niz srodnih teorija kojima je zajedničko polazište pretpostavka da se ljudski jezik na svim jezičkim nivoima sastoji od znakova koji predstavljaju jedinstvo forme i značenja, a koje su nazvali „konstrukcije“. Trendovi u razvoju lingvistike u razvijenim jezičkim sistemima često usljed jezičkih barijera s velikim zakašnjenjem dospijevaju u, uslovno rečeno, manje razvijene jezičke sisteme. Budući da je konstrukcijska gramatika relativno nov gramatičko-teoretski model, cilj ovog rada je da približi lingvističkoj javnosti bosanskog/hrvatskog/srpskog govornog područja neke od osnovnih postavki ovog modela na osnovu uvida u najčešće citirane radove u oblasti njemačke i engleske lingvistike.

Кључне ријечи


Konstrukcijska gramatika, konstrukcije, jedinstvo forme i značenja.

Пуни текст:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.7251/fil1307112l

Рефбекови

  • Тренутно не постоје рефбекови.


Ауторска права (c) 2013 Филолог – часопис за језик, књижевност и културу

Creative Commons License
Овај рад је објављен под Међународном некомерцијалном лиценцом Креатив Комон Атрибјушен 4.0.

Creative Commons License

ISSN 1986-5864 (PRINT)

E-ISSN 2233-1158 (ONLINE)