VEŠTAČKA INTELIGENCIJA U SLUŽBI OČUVANJA SRPSKOG KNJIŽEVNOG NASLEĐA: PRIMER NUŠIĆEVOG ČETBOTA

Abstract

Ovaj rad istražuje primenu veštačke inteligencije u očuvanju i popularizaciji srpske književne baštine kroz razvoj četbota inspirisanog Branislavom Nušićem. Četbot je osmišljen kao kulturno-obrazovni digitalni dvojnik, sa ciljem da verno podražava Nušićev stil, humor i retoriku, čineći njegovo delo pristupačnijim mlađim generacijama. U radu se analiziraju izazovi u obučavanju četbota, a koji uključuju nedostatak digitalizovanih izvora, očuvanje autentičnosti jezika i razumevanje kontekstualne satire. Takođe, razmatraju se etičke implikacije, posebno granica između digitalne rekonstrukcije i kreativne reinterpretacije književnog nasleđa. Empirijski deo istraživanja obuhvata procenu eksperata, uglavnom profesora srpskog jezika i književnosti, koji su upoređivali autentičnost originalnih Nušićevh tekstova i generisanih tekstova od strane Nušićevog četbota. Rezultati pružaju uvid u potencijal AI u očuvanju književne baštine i ukazuju na potrebu za odgovornom primenom tehnologije u kulturi i obrazovanju.